Mijn naam is Tim den Braber, ik ben 19 jaar oud (04-11-1998) en ben geboren in Zoetermeer en woon nu in Woerden. Ik ben op mijn vierde begonnen met voetballen dat heb ik tot mijn 15 gedaan. Op mijn 11de ben ik ook nog gaan schaatsen, dit ik heb 4 jaar lang met veel plezier gedaan. Nu moest ik gaan kiezen wat ik echt wil in de sport en heb ik besloten om te stoppen met schaatsen en mezelf volledig te richten op de triathlon. Voor de fietstrainingen ben ik in 2015 lid geworden bij de wielervereniging ‘De Volharding’, waar ik nog steeds lid ben en regelmatig wedstrijden voor rij. Deze wedstrijden doe ik met als doel om meer snelheid te krijgen, maar ook gewoon omdat het leuk is om te koersen.

In 2013 heb ik mijn eerste triathlons gedaan. Dat ging best goed en ik vond het vooral erg leuk om te doen. Ik ben begonnen met trainen bij av Clytoneus in Woerden. Hier heb ik veel geleerd van Siem. Na een jaar trainen bij av Clytoneus, vond ik het trainen met vooral oudere mensen niet zo leuk. In 2016 ben ik benaderd door mijn huidige coach Desmond. In dat jaar ben ik alles serieuzer gaan aanpakken, het aantal trainingsuren in de winter is meer geworden. Dit was nog lang niet zoveel als dat ik nu doe, maar voor toen was het veel! In het jaar 2016 heb ik de basis gelegd voor mij techniek, waar ik nu nog steeds veel aan heb. In de winter van 2017 ben ik nog meer gaan trainen om vooral lopen en zwemmen te verbeteren, dit is ook best goed gelukt dit jaar. Helaas is het er bij het zwemmen nooit goed uitgekomen. Iedere wedstrijd weer liep ik achter de feiten aan, wat jammer is. Ik weet namelijk dat ik veel harder kan en laat dit ook zien in de trainingen. Het NK was echt een fiasco, wat ik nog redelijk had kunnen afsluiten met een goed fiets en loopgedeelte. In de triathlon van Andorra heb ik een goede race kunnen laten zien met een ongelofelijk zwaar parcours. Helaas door de val met het fietsen miste ik daar net het podium.

Aankomend seizoen ga ik weer veel zwemmen en mentaal sterker worden. Lopen ging vanaf de herfst 2017 niet meer, omdat mijn kraakbeen was geïrriteerd. Dit heeft zo’n 4 weken geduurd voordat het helemaal weg was. In december kon ik weer pijnvrij gaan trainen. Mijn piekmoment voor 2018 zal liggen op het NK OD in Veenendaal. De andere wedstrijden zijn leuk meegenomen maar niet de prioriteit. Verder in het seizoen wil ik me vooral ontwikkelen in zwemmen en lopen.

Mijn ultieme doel is de Olympische Spelen van 2024.

Speciale dank aan mijn sponsors, voor het ondersteunen en behalen van van doelen

Sportgeneeskunde Rotterdam   Niche4Health